HET WITTE DORP, EINDHOVEN (1937-1938)

Alle foto’s: Rosemoon – Eigen werk, CC BY-SA 3.0 nl, https://commons.wikimedia.org/

Vanaf voorjaar 1937 werkte Dudok aan het ontwerp van een tuindorp in de wijk Oud-Stratum in Eindhoven, in opdracht van Grootel’s bouwmaatschappij. In mei 1937 kondigde Het Eindhovens Dagblad de bouw aan van “moderne huizen met veel glas en dus veel zon”. Het model voor de wijk was gebaseerd op het eerder ontworpen Park Zorgvlied in Tilburg, dat door dezelfde opdrachtgever was gebouwd. De buurt, die officieel De Burgh heet, maar al gauw bekend stond onder de naam ‘Het Witte Dorp’, is een gaaf voorbeeld van een tuindorp, ontworpen in de stijl van de nieuwe Zakelijkheid, en is in zijn geheel een rijksmonument.

In totaal werden 265 woningen gebouwd van verschillende grootte en in meerdere variaties. Dudok ontwierp vijf types: landhuizen, grote herenhuizen, herenhuizen, middenstandswoningen en winkelhuizen. De hoekhuizen kregen een functie als architectonische markering van de toegang tot de straat – ze werden verschoven of geroteerd – en sloten de bouwblokken met andere hoogten, richting, garages en tuinmuren af. De ver overstekende hoge zadeldaken, die aan de achterzijde lager doorlopen, zijn doorbroken door dakkapellen. De dakkapellen en de lange band van vensters op de eerste verdieping aan de voorzijde zorgden voor eenheid in de bouwblokken, terwijl de erkers de individuele woningen aangaven. De betonnen afdekplaat van de erker, doorlopend als luifel boven de vlakke voordeur, paste Dudok in deze jaren meerdere malen in zijn ontwerpen toe. De eerste ontwerpen voor de wijk tonen aan dat de huizen oorspronkelijk niet witgeschilderd waren gedacht en dat de deuren een blauwe kleur moesten hebben. Nadat de wijk totstand was gekomen, werden in navolging van het ‘Witte Dorp’ ook enkele bouwblokken in Park Zorgvlied in Tilburg wit geschilderd.

“Hier in Eindhoven [is] voorbeeldig werk tot stand gekomen”, prees architect en hoogleraar J.G. Wattjes de buurt in 1939 in Het Bouwbedrijf en Openbare Werken en hij merkte op dat Dudok “bewezen heeft niet de eenzijdige aestheet te zijn, die geen gevoel voor practische eischen zou  hebben, zoo als wel eens gesuggereerd wordt.”

Meer geschiedenis en verhalen van dit bijzondere tuindorp is te lezen op www.hetwittedorp.nl.

Een gedachte over “HET WITTE DORP, EINDHOVEN (1937-1938)

Geef een reactie