In april 1913 werd Dudok aangesteld als “ingenieur en plaatsvervangend directeur” Gemeentewerken in Leiden; zijn eerste baan in de burgermaatschappij na zijn militaire loopbaan. In datzelfde jaar werd het gebouw van de Gemeentelijke Vuilverbranding, op het terrein van de Gemeentelijke Gas-en Electriciteitsfabrieken aan de Langegracht, voltooid. Later zou Dudok in zijn sollicitatiebrief aan de Gemeente Hilversum schrijven dat het gebouw onder zijn toezicht werd uitgevoerd. Het ontwerp wordt toegeschreven aan architect ir. J.H.E. Rückert. Dudokkenner en -onderzoeker Herman van Bergeijk suggereert dat Dudok wel in de gelegenheid was de gevel ‘strenger’ in te delen. Maar toch, een échte Dudok is het niet.

Het pand is een fraai en goed bewaard gebleven voorbeeld van een fabrieksgebouw uit het begin van de vorige eeuw. Het was niet alleen doelmatig, het mocht er ook best mooi uitzien. Het hoofdgebouw lijkt wat op aan kasteel, met torens op de hoeken en kantelen. Het metselwerk onder de daklijst is sierlijk, de raampartijen hoog en symmetrisch, geaccentueerd met groene geglazuurde steentjes. Het pand werd naar verluidt al in 1929 buiten gebruik gesteld omdat de verbrandingscapaciteit onvoldoende was. Maar ook de kosten en de stankoverlast speelden bij dat besluit een rol.

Rond 1954, mogelijk al eerder, werd het pand verbouwd tot hoogspanningsstation met transformatoren werkplaats. Het hoogspanningsstation kreeg een extra verdiepingsvloer en deur- en raamopeningen werden dichtgemetseld. Ook de imposante betonnen lichtstraat op schuine dak verdween en in de loop der jaren zijn extra trappen tegen de oostgevel aangebracht. In 2014 kreeg het pand een bijzondere herbestemming: tegenwoordig huisvest er een lokale bierbrouwerij. De voormalige Vuilverbranding is een gemeentelijk monument.