De drafbaan van Hilversum was in de naoorlogse jaren een van de grootste en best bezochte banen van Nederland. Bij droog weer had de Hilversumse grasbaan echter veel last van stuiven, onaangenaam voor paard en publiek. Daarom werd al in 1946 de binnenkant van de baan met sintels bedekt en in 1951 werd de gehele baan omgezet in een sintelbaan. De oude tribune werd gesloopt en er verrees een 130 meter lange, glasdichte tribune met een restaurant en tientallen loketten waar kon worden gegokt. De tribune werd ontworpen door Dudok. Het ontwerp was strak en functioneel, opgetrokken uit rode baksteen met een schuin dak, glazen voor- en zijgevels en zes kloeke trappen aan de voorzijde.

Na de heropening van de nieuwe baan op 2 juni 1952 ging het crescendo met de Hilversumse drafbaan, vooral nadat de baan een jaar later als eerste in Nederland van verlichting werd voorzien, zodat er avondkoersen konden worden gehouden die bijzonder populair zouden worden.

In de jaren ’80 en ’90 nam de belangstelling voor de drafsport gestaag af. Na vele noodlijdende jaren werd de Hilversumse drafbaan in 1989 gesloten, om plaats te maken voor het Europese hoofdkwartier van Nike.

Dudoks grote tribune werd gesloopt, evenals het beroemde ‘Huisje van Dudok’ elders langs de drafbaan. Dat kleurrijke gebouwtje stond aanvankelijk op het terrein van de drafbaan, aan de kant van de grote tribune ter hoogte van de finishlijn. Het dateert van 1925 en is in gebruik geweest als toegangskaartenkantoor, kleedruimte voor pikeurs, als vergaderruimte en als kantoor van de directeur van het Sportpark.

Het ‘Huisje van Dudok’ werd in 2000 een paar honderd meter verderop nagebouwd, onder leiding van architect Baddy Hartman. Deze exacte kopie, met het karakteristieke rieten dak, staat nu tegenover de tribune van de atletiekbaan, ook een schepping van Dudok uit 1920.