Zwembad Crailo, Hilversum (1931)
“Een bron van genot”. Zo werd het zwembad Crailo aan de Lage Naarderweg in het begin van de jaren 40 in een brochure aangeprezen bij de Hilversummers. Het zwembad, ontworpen door Dudok, werd op 25 mei 1931 geopend en was van begin af aan een groot succes.
Dagblad De Gooi- en Eemlander verwelkomde het nieuwe zwembad, een dag na de opening: “Bij de Crailoosche Brug, in de laagte, beschut door de groene hellingen, waarin het is uitgegraven, ligt het nieuwe Hilversumsche zwembad Crailoo. Gisteren werd het officieel geopend; boven de voorgebouwen woeien helder gekleurde vlaggen in den voorjaarswind, de witte gebouwen, met hun frissche kleuren in blauw en geel, blonken in de zonneschijn.”
Crailo was in de jaren daarna regelmatig onderwerp van debat in de gemeenteraad, als het ging om wat toen ‘de welvoeglijkheid’ werd genoemd. Zwemverenigingen die gebruik maakten van het zwembad verlangden al in de beginjaren een verbod op gemengd zonnebaden en/of zwemmen. De gemeenteraad hield echter vast aan zijn eerder ingenomen standpunt dat in Crailo “gelegenheid tot familiebad zou worden geboden”.
De katholieke fractie in de raad wilde mannelijke en vrouwelijke gebruikers van Crailo scheiden door een schutting van 2 meter hoog met matglas bovenin. Burgemeester en wethouders stelden een schutting van 1,25 meter voor, maar ook die werd door de gemeenteraad met 11 tegen 20 stemmen verworpen.
Het zwembad met zijn natuurlijke bronwater voorzag vele jaren in een behoefte. Met name voor kinderen die allergisch waren voor het gechloreerde water van andere zwembaden in de omgeving. Tienduizend bezoekers per dag waren geen uitzondering, bijvoorbeeld tijdens het warme Pinksterweekeinde van 1953. Talloze Hilversummers leerden zwemmen in Crailo.
In 1984 viel het doek. Er moest bezuinigd worden en omdat het zwembad Crailo aanzienlijke verliezen leed moest het dicht. In 1997 werd het vervallen complex gesloopt om plaats te maken voor de nieuwbouw van een grote videoproducent.
