Het was een heel gepuzzel rond de jaren ‘20 binnen de gemeenteraad van Hilversum om aan de grote vraag naar schoolgebouwen en leslokalen te voldoen. Niet alleen zorgde de bevolkingsgroei voor een enorme toestroom van leerlingen, ook nieuwe wetgeving zorgde ervoor dat de verschillende gezindten en onderwijstypen recht kregen op hun eigen bijzondere scholen. Regelmatig werd er met klassen en leerlingen geschoven van de ene naar de andere school, totdat er weer een nieuw schoolgebouw gereed kwam.

De bestaande lagere school aan de Badhuislaan, in 1906 door de bekende architect J.W. Hanrath ontworpen, werd eind jaren 10 ingenomen door de Trompschool aan de Vaartweg, een school voor buitengewoon lager onderwijs (BLO). Tegelijkertijd zocht de gemeente een onderkomen voor een nieuw op te richten M.U.L.O-school (Meer Uitgebreid Lager Onderwijs) en een Handelsschool, en wees hiervoor een terrein naast de school aan de Badhuislaan aan (inmiddels Trompschool geheten). Dudok maakte de nodige schetsen en ontwerpen maar concludeerde dat het terrein ongeschikt was om de nieuwe school te huisvesten (dit werd uiteindelijk de Rembrandtschool aan de Rembrandtlaan uit 1921).

De Trompschool, een statig wit pand, werd vervolgens in 1921 grondig en vrijwel onherkenbaar verbouwd onder leiding van Dudok. Het pleisterwerk maakte plaats voor bakstenen en de entree kwam enigszins terug te liggen in een robuust halfrond gemetseld portaal.  De zolder en dakschilden verdwenen en maakten plaats voor een overstekend plat dak. De school werd met enkele vleugels uitgebreid. In 1930 was opnieuw uitbreiding noodzakelijk, maar opnieuw was de conclusie dat het bestaande schoolterrein hiervoor niet geschikt was. Dudok ontwierp een apart gebouwtje op het  middenterrein (niet meer bestaand). Vanaf 1949 staat de BLO-school bekend als de prof. dr. G. Heymansschool. Het gebouw is nu in gebruik als buitenschoolse opvang en peuterspeelzaal.