De verzekeringsmaatschappij “De Nederlanden van 1845” (voorganger van Nationale-Nederlanden) liet in de twintigste eeuw haar kantoorgebouwen ontwerpen door landelijke bekende architecten. Aan het begin van de twintigste eeuw fungeerde H.P. Berlage (1856-1934)  als huisarchitect van het bedrijf. Hij werd na zijn dood opgevolgd door Dudok die kantoren voor de maatschappij ontwierp in Arnhem (1937-1939), Amsterdam (1938-1939, dit ontwerp is nooit uitgevoerd) en Rotterdam (1948-1952) en het door Berlage ontworpen kantoorgebouw in Den Haag begin jaren vijftig verbouwde door er een verdieping aan toe te voegen.

Het kantoorgebouw in Arnhem werd in minder dan tien maanden gebouwd. Het kwam te op een onregelmatig terrein tegenover een plantsoen op de oude stadswallen. “De monumentale, met lichte tegels beklede gevel, die in zachte ronding de bocht van de weg volgt, staat hoog en machtig aan de noordkant van het drukke [Willems]plein”, schreef de verslaggever van Het Volk na de opening in 1939. Het pand bestaat uit een hoofdgebouw van vijf verdiepingen, een lagere zijvleugel van twee verdiepingen en een trappenhuis van zes bouwlagen. De begane grond werd ingenomen door een showroom met kantoorlokalen en een garage. De verzekeringsmaatschappij zelf vestigde zich op de eerste verdieping. In een ruime hal, bereikbaar via een marmeren trap, kwamen de loketten waar bezoekers terechtkonden. De bovenste verdiepingen werden verhuurd als kantoorverdiepingen.

Het hoge, glazen trappenhuis is een opvallend element en vormt als het ware een tegenhanger van de horizontale lijnen in de voorgevel. Vanuit het bovenste gedeelte verkreeg men een uniek uitzicht op de stad, aldus Het Volk. De constructie bestaat uit een gewapend-betonskelet met gewapend-betonvloeren en baksteenvullingen. Het betonskelet werd bekleed met lichtgele en geglazuurde tegels. De lichte kleur sloot aan bij de naastgelegen herenhuizen. Het gebouw, een rijksmonument sinds 2000, is nog steeds volop in gebruik en huisvest verschillende bedrijven.