Dudoks 4e woningbouwcomplex is een klein driehoekig wijkje iets ten zuiden van het centrum van Hilversum en omvat de oostzijde van de Bosdrift (van begin tot Begoniastraat), de westzijde van de Hilvertsweg (eerste 3 blokken van 2 huizen) en de Meidoornstraat. Twee markante blikvangers begrenzen het buurtje in het zuiden en aan de noordzijde: de Bavinckschool en het voormalige Badhuis.

Het bouwplan omvatte naast de bouw van een badhuis en een school de bouw  van 32 woningen van verschillende types. Twee woningen waren speciaal voor grote gezinnen bestemd. De woningen werden gegroepeerd in een half-open blokbebouwing met de typisch dudokiaanse in- en uitspringende bouwvolumes en geïntegreerde bloembakken. Ze onderscheidden zich van het badhuis en de school door hun hoge kappen.

Het badhuis was symmetrisch van opzet met de schoorsteen – volgens Dudok het meest karakteristieke onderdeel – als een “sierend bouwdeel” tussen de twee ingangen. De symmetrie-as liep door in het woonblok tegenover het badhuis, dat op deze as een poort naar de achtertuinen kreeg. Op beide hoeken van dit bouwblok kwamen twee winkelpanden.

In 1926 schreef Dudok over deze wijk: “Dit kleine complex is niet  meer dan een straatbebouwing, welke een zeer leelijk en armelijk dorpsdeel aan het oog onttrekt.”

Het gehele 4^e woningbouwcomplex is in 1991 aangewezen als rijksmonument.