Het gebouw werd in 1967 opgeleverd en heette kantoorgebouw ‘Zaanstad’. Later is het bekend geworden als het ‘Elseviergebouw’, omdat het tot 2005 de hoofdzetel van dat uitgeversconcern was.
Het twaalf verdiepingen hoge kantoorgebouw valt op doordat de gebouwen in de directe omgeving niet hoger zijn dan vier of vijf bouwlagen. De gevel is streng symmetrisch. Het glazen trappen- en lifthuis dient als spiegelas van de hoofdgevel.
Oorspronkelijk hadden Eggink, Dudok en Magnée een gebouw van achttien etages voor ogen. Maar de gemeente gaf daar geen toestemming voor, tot teleurstelling van de architecten. De verlaging deed in hun ogen afbreuk aan de geometrische verhoudingen van het gebouw.
Het gebouw kreeg in 2019 de status van gemeentelijk monument.