dudok.org

Rusthuis Saint-Antoine, Dottignies. Foto: Kris Vandevorst https://id.erfgoed.net/afbeeldingen/375541

Rusthuis Saint-Antoine, Dottignies. Foto: Kris Vandevorst https://id.erfgoed.net/afbeeldingen/374579

Rusthuis Saint-Antoine, Dottignies. Foto: Kris Vandevorst https://id.erfgoed.net/afbeeldingen/3743701

Villa Brunfaut, Meise (1932-1937)

In Meise, iets boven Brussel, bouwde de Belgische architect Maxime Brunfaut (1909-2003) in 1932 een villa voor zijn ouders in modernistische stijl, met kubusvormige volumes in gele baksteen onder platte daken. Maxime’s vader Fernand Brunfaut (1886-1972), ook architect én politicus, bouwde de villa in 1937 uit met een kantoor, eet-, slaap- en bediendenkamers. Dat deel werd bekleed met keramiektegels.

Tijdens zijn studie kreeg Maxime les van de bekende Belgische architect Victor Horta en eind jaren dertig werkte hij enige tijd bij diens architectenbureau, onder andere aan het Centraal Station in Brussel. Na Horta’s dood in 1947 voltooide Maxime het Brusselse station. Slechts een enkele maal ontwierp Brunfaut privé-woningen. De twee belangrijkste daarvan zijn het woonhuis voor zijn ouders in Meise en zijn eigen woning in Bierges (1951-1955).

"Dudok was een gids voor mij"

Vooral het oorspronkelijke deel van de villa in Meise is geïnspireerd op het werk van Dudok. Architect Maxime Brunfaut: “Het ontwerp is inderdaad nogal dudokiaans. Dudok was een gids voor mij, veel meer dan Le Corbusier. Ik stond veel dichter bij Dudok. Ik heb hem één keer ontmoet. C’était un brave type, un illuminé. Een grote blonde kerel, een echte Fries, een man van het noorden. Ik heb veel werk van hem gezien.”

Ook Fernand was bekend met Dudoks architectuur. Blijkens een briefwisseling uit oktober 1931 had Fernand kort daarvoor het Raadhuis in Hilversum bezocht maar alleen de buitenzijde kunnen bezichtigen. Dit had de nodige indruk gemaakt, en in zijn brief vroeg hij Dudok of het mogelijk was dat hij – met 4 of 5 anderen – ook het interieur kon bekijken.

Politiek geëngageerd

Achteraf vond Brunfaut de villa een “manifestatie van de rijke parvenu”, iets dat indruiste tegen zijn overtuiging. Net als zijn vader was Maxime politiek geëngageerd. Fernand stond zelfs bekend als de architect van de socialistische beweging. In 1981, na het overlijden van zijn ouders, verkocht Maxime het dan sterk verwaarloosde huis. Het is sindsdien ingrijpend gerenoveerd met groot respect voor de oorspronkelijke stijlkenmerken. Sinds 2008 is de villa een beschermd monument.

In nog een ander ontwerp van Maxime Brunfaut zien we Dudoks invloed terug. Het Rusthuis Saint-Antoine in Dottignies nabij Roubaix (1939,1947-1954) heeft een sterke dudokiaanse volumewerking en is opgetrokken in gele baksteen en voorzien van een dudokvoeg. Brunfaut ontwierp het in samenwerking met de lokale architect Jules Ervyn. Latere ingrepen hebben hier het oorspronkelijke ontwerp enigszins tenietgedaan.

Bronnen:

Johan Wambacq, Luc Verpoest, Hilde Heynen, Het paleis op de heide. Architect Maxime Brunfaut en het sanatorium van Tombeek, Brussel 2009.
Onroerend Erfgoed Vlaanderen, Architectenwoning Fernand Brunfaut.