Technische scholen van Harry Rembert (1935-1940)
In Australië zijn de meeste sporen van Dudok te vinden rond Melbourne, maar ook aan de oostkust staan enkele onvervalste Inspireds by. In Sydney en Newcastle, in New South Wales, ontwierp architect Harry Rembert (1902-1966) in de jaren dertig twee technische scholen waarin Docomomo* duidelijke invloed ziet van het Nederlandse modernisme, onder meer van Dudok. Die invloed zit vooral in het materiaalgebruik en in de werking van de bouwmassa’s.
*Docomomo is een wereldwijd instituut dat zich bezighoudt met het DOcumenteren en COnserveren van gebouwen en stedebouwkundige en landschappelijke ensembles van de MOdern MOvement.
Edward Henry ‘Harry’ Rembert begon in 1926 als architect bij de afdeling Publieke Werken van New South Wales en bleef daar tot zijn pensioen in 1965. Hij werd een van de belangrijkste ontwerpers van de dienst en maakte scholen, ziekenhuizen, gerechtsgebouwen en politiebureaus. Door zijn slechte gezondheid — hij leed aan TBC — werd hij nooit Government Architect, maar vanaf 1947 had hij als Senior Designing Architect wel de supervisie over alle ontwerpen.
In 1934 maakte Rembert een masterplan voor de campus van het Newcastle Technical College. De eerste twee gebouwen verrezen in de tweede helft van de jaren 30. In 1940 begon de bouw van het grootste en opvallendste gebouw: het boogvormige Trades Classroom Building, later W.E. Clegg Building. Dit wordt gezien als het meest ‘Dudokiaanse’ van zijn werk. Het vertoont verwantschap met Remberts iets eerdere School of Automotive Engineering, de Hoskins Block van het Sydney Technical College — de school waar hij zelf tot architect was opgeleid.
Markante toren
Dudoks invloed is zichtbaar in de markante toren in Sydney, de afwisseling van horizontale en verticale accenten en het gebruik van speciaal gefabriceerde bakstenen in Dudokformaat. Zelfs de roedeverdeling van de vensters herinnerde aan Dudoks Jan van der Heijdenschool uit 1926. Een zware aardbeving beschadigde in 1989 grote delen van de campus in Newcastle. Bij het herstel werden moderne bakstenen gebruikt, met andere afmetingen dan de oorspronkelijke smalle stenen.
Wendingen
Rembert kende Dudoks werk vooral uit foto’s en tijdschriften. De nummers van het Nederlandse tijdschrift Wendingen in zijn boekenkast werden door hem en zijn collega’s veel geraadpleegd. Toen hij in 1955 voor het eerst naar het buitenland reisde en Nederland bezocht, noteerde hij dat hij het Raadhuis van Hilversum nog altijd tot de hoogtepunten van de Nederlandse architectuur rekende, samen met de Van Nellefabriek in Rotterdam.
De zachtaardige Rembert werd mentor van een generatie jonge architecten. Onder zijn leiding kreeg de overheidsdienst meer ruimte voor moderne ontwerpen — en een blijvende reputatie voor kwaliteit.
Bronnen:
Carole Hardwick, The dissemination and influence of Willem M. Dudok’s work in the climate of modernism in architecture in Australia 1930- 1955, Proefschrift Faculty of Architecture University of Sydney, 1998.
Nicola Pullan and Robert Freestone, ‘“Enthusiasm, Energy and Originality”: The Influence of Harry Rembert’s European Architectural Investigations on Australian Post-war University Design’, in: Proceedings of the Society of Architectural Historians, Australia and New Zealand 36 (2019), pp. 324-338.
Website Docomomo Australië.
