Werken van Curtis & Burchett, Middlesex (1930-1950)
Bewondering is niet altijd de reden waarom architecten in de voetsporen van Willem Dudok traden. Soms was geld een minstens zo sterke drijfveer. Dat bewijst het werk van W.T. Curtis (1879-onbekend) en H.W. Burchett (1883-1960), die in de jaren dertig en veertig tientallen scholen en andere openbare gebouwen ontwierpen in de buitenwijken van Londen. Vrijwel allemaal in een stijl die duidelijk aan Dudok doet denken.
Londen lag vroeger in het hart van Middlesex. Vanaf het begin van de twintigste eeuw groeide de Britse hoofdstad onstuimig. Door nieuwe spoorlijnen van de Metropolitan Railway en de aankoop van landbouwgronden veranderden de dorpen en stadjes rond Londen in aantrekkelijke tuinsteden voor forenzen. Zo ontstond tussen de beide wereldoorlogen het bijna mythische Metroland: een wereld van huizen met tuinen, parken en frisse lucht, waar de vermoeide witteboordenwerker na zijn werk in harmonie met zijn gezin en de natuur kon leven.
Die groei vroeg om scholen, klinieken, bibliotheken, rechtbanken en politiebureaus. Middlesex had daarvoor een eigen architectenbureau, vanaf 1930 onder leiding van William Thomas Curtis. Zijn assistent Howard William Burchett was verantwoordelijk voor de onderwijsgebouwen.
Sober en modernistisch
Toen kort na Curtis’ aantreden de economische crisis uitbrak, moest Middlesex dertig procent goedkoper gaan bouwen. Tot dan toe had het graafschap vooral gebouwd in edwardiaanse barok en later in ingetogen classicistische stijl. Curtis en Burchett gooiden het roer om. Niet uit ideologische bevlogenheid, maar uit noodzaak kozen zij voor een sobere, modernistische aanpak.
The Architect and Building News merkte droogjes op dat lezers die gewend waren aan de aangenaam ‘binnenlandse’ scholen van Middlesex “met een lichte schok” zouden hebben gezien dat Curtis “modern” was geworden.
Stoere constructies
Modern, inderdaad. De scholen van Curtis en Burchett zijn stoere constructies van staal, beton en baksteen, met lange platte daken, grote ramen en vaak een krachtige kloktoren in het midden om de horizontaliteit te doorbreken. Zoals een Hilversumse bouwmeester het had kunnen voorschrijven.
Veel van hun gebouwen staan er nog altijd. Vier zijn zelfs aangewezen als nationaal monument: Bohun Primary School in Oakwood, Lady Banks Junior School in Ruislip, Kenton Library en het ambitieuze Bowes Road-complex in Arnos Grove.
Zo drukten Curtis en Burchett, en indirect dus ook Dudok, een blijvend stempel op Metroland. Niet door navolging uit bewondering, maar door bezuiniging. Waar een crisis al niet toe kan leiden.
Bronnen:
Joshua Abbot, A Guide to Modernism in Metro-Land, Unbound 2020.
Marshall Colman, W.T. Curtis and William Burchett.
Marshall Colman, W.T. Curtis, Middlesex county architect.
Modernism in Metroland, Forgotten, but not gone: Curtis and Burchett.
